حرام بودن کمک به ظالمین و طاغوتیان ، حدیث امام موسی کاظم ع با صفوان شتربان

حرام بودن کمک به ظالمین و طاغوتیان ، حدیث امام موسی کاظم با صفوان شتربان :

امام موسی کاظم (ع) به صفوان شتربان فرمودند : (ای صفوان! هر چیزی که در توست زیباست مگر یک چیز ، گفتم فدایت شوم چه چیزی؟ فرمودند : کرایه دادن شترهایت به این مرد (یعنی هارون) ، گفتم به خدا آن را برای خوشگذرانی کرایه ندادم و نه برای صید و نه برای لهو و لعب ولیکن آنها را در این راه کرایه دادم (منظورش در راه رفتن به مکه است) ، و من سرپرستی کاروان را بر عهده نگرفتم و لیکن غلامان خود را با آنها فرستادم.امام (ع) فرمود : ای صفوان! کرایه شترها برای شماست؟!

گفتم : بله فدایت شوم

فرمودند : آیا بقای آنها را دوست نداری تا تو کرایه ات را از آنها بستانی؟! گفتم بله!

فرمودند : فرمودند پس هر کس بقای آنها را بخواهد از آنها خواهد بود و هر کس از آنها بوده وارد آتش خواهد شد.

صفوان گفت : رفتم و تمام شترهایم را فروختم)

اگر حیات و زندگی کردن ظالمین و بقای آنها در این منزلت و این جایگاه پست باشد ، پس حال کسی که در زمره ی آنها قرار گیرد ، چگونه است؟ و یا اینکه با آنها مشغول به کار شود و همراه قافه ی آنها به راه بیفتد و یا اینکه به امر آنها عمل کند؟

اگر یاری رساندن ظالمین حتی به اندازه چیدن خرمای این چنین از طرف اهل بیت (ع) مورد نهی قرار گرفته و دوست داشتن بقای آنها از شدیدترین گناهان محسوب می شود و ائمه (ع) ما را از آن بر حذر داشته اند ، پس حال و روز کسی که با آنها در حکومت شریک می شود چگونه است؟!

و یا داخل شدن در وظایف و ولایت آنها.بلکه حال کسانی که از موسسین دولت آنهاست چگونه خواهد بود؟!

و یا کسی که از ارکان سلطه و حکومتشان و مرتبط با آنها،در قوی شدن حکومت آنها دخیل است نیز چگونه خواهد بود؟ (و آن هم بخاطر این که ولایت جائر از بین بردن همه ی حق و احیاء همه ی باطل و اظهار ظلم و جور و فساد است ، همان طور که در حدیث تحف العقول آمده است) (عقائد الامامیه محمد رضا المظفر ص 114)

این اگر کار در اداره های دولتی شهری است ، پس کار در نیروهای نظامی در بقای طاغوت در حکومت کمک چگونه خواهد بود؟!

در نهایت کمکی است به دشمنان امام مهدی (ع) ، و این امر را دست کم نگیرید.در کشورهایی که ملتهای آنها اندک آزادی دارند ، اگر جماعت معینی خواستار فشار بر حکومت آن کشور برای تحقق خواسته هایی معین شوند ، دست به اعتصاب می زنند.

پس ای کارگران و مهندسان و کارمندان! حکومت های طاغوتی بواسطه ی شما بر پا و تقویت شده و شما ستون اساسی حکومتهای آنان هستید که طاغوت بر آن استوار شده است.

و شاید بعضی از شما بگویند : که چکار باید کرد در حالی که امروزه آنها بر ما مسلط هستند؟

باید بگویم که آنها از زمان وفات حضرت رسول (ص) بر ما مسلط شدند . و این عیب و ایراد از اوصیاء (حضرت امام علی ع و فرزندانش) نبوده ، بلکه عیب و ایراد در خود ماست.

ما همیشه در یاری رساندن حق کوتاهی می کنیم.و شاید هنگام ظهور امام مهدی (ع) افراد زیادی بگویند که این مهدی (ع) ، نیست تا این که از هوای نفس خود پیروی کرده و عذری برای ترک یاری رساندن به امام مهدی (ع) داشته باشند.

همان کاری که اهل مکه و یهود با رسول خدا (ص) انجام دادند،با شناختی که از پیامبر (ص) داشتند و پیامبر (ص) را همانند فرزندان خویش می شناختند.

در آنچه که خلق و خوی عظیم و امانتداری و صداقتش ، و دوری او از دروغ در امور دنیوی را می دانستند.همان طور که آنها با آیات و معجزاتی که خداوند او را با آنها تایید کرده بود می شناختند.ولی پیامبر (ص) را به عنوان جبهه ی حقی که مصالح دنیوی آنان را به خطر می انداخت، یافتند و او را در حال دعوت کردن به جهاد در راه خدا ، که زندگی آنها را به خطر می اندازد ، دیدند.

پس به او پشت کردند . لکن خداوند متعال او را یاری نمود . همان طور درباره ی امام مهدی (ع) عده زیادی از یاری رساندن به او شانه خالی می کنند.لکن خداوند متعال او را یاری نموده و پیروز خواهد کرد.

امام صادق (ع) فرمودند : خداوند این امر را با یاری کسانی که جایگاهی در دین ندارند انجام می دهد و اگر امر ما آمد از آن بیرون خواهند رفت ، کسانی که امروزه به عبادت بتها مشغول هستند (غیبه الطوسی ص450 ، بحارالانوار ج52 ص329،معجم احادیث الامام المهدی (ع) ج3 ص 423)

اطاعت بتها یعنی اطاعت از طاغوت و هم مسیر شدن با آنها و پیروی از هوای نفس است.

و از امام صادق (ع) روایت است که فرمودند : اگر قائم خروج کند از این امر کسانی که خود را اهل آن می بینند خارج می شوند و در آن کسانی که شبیه بندگان خورشید و ماه هستند وارد می شوند. (غیبه الطوسی ص332 ، بحارالانوار ج52 ص364، معجم احادیث الاامام المهدی (ع) ج3 ص501)

این بدان معنی است که بعضی از کسانی که ادعای تشیع می کنند و خود را از یاران امام مهدی (ع) می پندارند از این امر خارج می شوند و در صفوف انصار قائم قومی دیگر (غیر شیعه) وارد می شوند ، بلکه بیشتر آنها غیر مسلمان بوده و پس از این که حق را شناختند همراه آل محمد (ص) خواهند آمد .

(صفحه ی 66 تا 68 کتاب فتنه ی گوساله – قسمت دوم ، نوشته ی سید احمدالحسن ع )

لینک دانلود این کتاب با حجم یک مگابایت 

Advertisements

رابطه ی آتش فشان ایسلند و سوره دخان

نشانه ای از قرآن : دخاننشانه ای برای عذابی بس عظیم

امیرالمومنین علیه السلام نقل کرده که ایشان فرمودند :  پیامبر اکرم صل الله علیه و اله فرمودند :

قبل از قیامت حتما ده اتفاق می افتد : خروج سفیانی ، خروج دجال ، آمدن دخان ، آمدن دابه، خروج قائم علیه السلام ، طلوع خورشید از مغرب ، نازل شدن عیسی   علیه السلام ، فرو رفتن زمین در سمت مشرق ،  فرو رفتن زمین در جزیره العرب ، آتشی از قعر زمین در منطقه عدن خارج می شود که مردم را به محشر می کشاند

عن أمير المؤمنين عليه السلام قال: قال رسول الله صلى الله عليه وآله: عشر قبل الساعة لابد منها: السفياني، والدجال، والدخان، والدابة وخروج القائم، وطلوع الشمس من مغربها، ونزول عيسى عليه السلام، وخسف بالمشرق وخسف بجزيرة العرب، ونار تخرج من قعر عدن تسوق الناس إلى المحشر

بحارالانوار ج52 ص224 

 

فَارْتَقِبْ يَوْمَ تَأْتِي السَّمَاء بِدُخَانٍ مُّبِينٍ 

پس منتظر روزی باش که آسمان دود آشکاری پدید آورد…

يَغْشَى النَّاسَ هَذَا عَذَابٌ أَلِيمٌ 
که همه مردم را فرامی‌گیرد؛ این عذاب دردناکی است!

رَبَّنَا اكْشِفْ عَنَّا الْعَذَابَ إِنَّا مُؤْمِنُونَ
می‌گویند: پروردگارا! عذاب را از ما برطرف کن که ایمان می‌آوریم

أَنَّى لَهُمُ الذِّكْرَى وَقَدْ جَاءهُمْ رَسُولٌ مُّبِينٌ 
چگونه: و از کجا متذکر می‌شوند با اینکه رسول روشنگر (با معجزات و منطق روشن) به سراغشان آمد!

ثُمَّ تَوَلَّوْا عَنْهُ وَقَالُوا مُعَلَّمٌ مَّجْنُونٌ
سپس از او روی گردان شدند و گفتند: «او تعلیم یافته‌ای دیوانه است!»

إِنَّا كَاشِفُو الْعَذَابِ قَلِيلًا إِنَّكُمْ عَائِدُونَ
ما عذاب را کمی برطرف می‌سازیم، ولی باز به کارهای خود بازمی‌گردید!

يَوْمَ نَبْطِشُ الْبَطْشَةَ الْكُبْرَى إِنَّا مُنتَقِمُونَ 

ما از آنها انتقام می‌گیریم) در آن روز که آنها را با قدرت خواهیم گرفت؛ آری ما انتقام گیرنده‌ایم!

آیات 10 تا 16 سوره ی دخان

این دخان هم اتفاق افتاد و همانگونه که خداوند وعده فرموده بود، با روی گردانی و افترای مردم به رسول مواجه شد.

برای دیدن عکسهای بیشتر به این آدرس رجوع کنید

لینکی که به وضوح اشاره به نوشته شدن نام احمد (سید احمدالحسن یمانی) بوسیله ی این دود دارد

توضیح تفسیر قرآن از لسان اهل بیت ع

توضیح تفسیر قرآن از لسان اهل بیت ع :

اعراض و دوری ، یا به کم مطالعه کردن قرآن و تفسیر و تدبر در معانی و قصور در کنکاش در قرآن و سنت پیامبر و آل معصومین (ع) است.

اما قرآن را بدون در نظر گرفتن روایات معصومین تفسیر کردن و با توجه به قواعد نحوی و فلسفی در تفسیر ، که قسمت اعظم آن استقرائی و لاف بوده ، نزاع و کشمکش آن بی نتیجه مانده و بی نتیجه خواهد ماند.

و نیز تفسیر کردن قرآن طبق هواهای نفسانی افراد ، که در نتیجه همه در صدد هستند که قرآن را طبق هوای نفس خود تفسیر کنند.مثلا فلان شخص هوای نفسش بر ترس و خضوع در برابر طاغوت منطبق شده و به همین دلیل در قرآن دعوتی برای جهاد با طاغوتهای مسلط بر این امت پیدا نمی کند ، بلکه اطاعت آنها را واجب دانسته و تقیه را بی حد و مرز می داند.و مهم این است که خود زنده بماند ، حتی اگر از اسلام چیزی جز اسمش باقی نماند.و چون اون شهوات خود را می پرستد ، درقرآن دعوت به زهد در این دنیا نمی بیند ، بلکه در آن ، دعوت به سیر شدن شهواتش از اموال مسلمین را می باید ، همان اموالی که او را به عنوان امین بر آن قرار دادند ، وی می گوید چه کسی زینت خدا را حرام کرده؟! و نمی گوید که بسیاری از احبار و راهبان یا علمای بی عمل و همدستان آنها اموال مردم را به باطل می خورند.

و به دلیل اینکه او از پیروان ابلیس ، امام متکبران است ، در قرآن دعوتی برای تواضع پیدا نمی کند . بلکه در آن فراخوانی جهت تکبر بر ضعفای مومنین ، و تحقیر و کوچک شمردن آنها می یابد.

و این چنین است که آنها قرآن را بر هواهای نفسانی خود حمل می کنند ، و هدایت را بر هوای نفس می یابند . و نیز قرآن را بر رای خود تفسیر می کنند : – ( چه بسیارند کسانی که قرآن را تلاوت می کنند در حالی که قرآن آنها را لعنت می کند) همان طور که از ائمه (ع) روایت شده است (مستدرک الوسائل ج4 ص250 ، بحارالنوار ج89 ج184 )

و امیرالمومنین (ع) در وصف قائم و برخورد این امت و علمای آنها در هنگام ظهور می فرماید : (هوای نفس بر هدایت باز می گرداند . بعد از اینکه هدایت به هوا علبه کرده ، رای ها به قرآن باز می گرداند بعد از اینکه قرآن به رای ها بود) (نهج البلاغه بشرح محمد عبده ج2 ص21 ، بحارالانوار ج31 ص 549)

و امام صادق (ع) می فرمایند : (چه بسیار دور است عقلهای مردان از قرآن) (تفسیر العیاشی ج1 ص 18 ، مستدرک الوسائل ج17 ص 335 ، بحارالانوار ج89 ص 111)

امام صادق (ع) همچنین فرمودند : (اگر شخصی جزئی از قرآن را به جزء دیگر منصوب کند کفر ورزیده) (نواب الاعمال ص280 ، بحارالانوار ج89 ص 390)

و امام حسین (ع) فرمودند : (هر کس قرآن را به رای خود تفسیر کند ، اگر درست تفسیر نمود اجر و پاداش نمی گیرد و اگر خطا کرد گناه آن بر گردنش خواهد بود) (تفسیر العیاشی ج1 ص 17 ، مستدرک الوسائل ج 17 ص 337 ، بحارالانوار ج89 ص 110)

امیرالمومنین (ع) فرمودند : (بر حذر باش از اینکه قرآن را به رای خود تفسیر کنی ، بلکه فهم آن را از علما (ائمه ع) بیامور . زیرا آن تنزیل پروردگار است که شبیه کلام بشر است ، در حالی که کلام خدا می باشد.و تاویلش شبیه کلام بشر نیست همانطور که هیچ چیزی از خلقش شبیه او نیست.و همانا کار و فعل حق تعالی به چیزی از افعال و کارهای بشر شباهت ندارد،و چیزی از کلامش شباهتی به کلام بشر ندارد. و کلام خدای تبارک و تعالی صفت است و کلام بشر افعال و کردار آنهاست.پس کلام خدا را با کلام بشر مقایسه نکنید زیرا گمراه خواهید شد و به هلاکت می رسید) (التوحید للصدوق ص 265 ، مستدرک الوسائل ج17 ص 326 ، بحارالانوار ج8 ص 107 ، مصباح البلاغه ج3 ص69)

از امام حسین (ع) که فرمودند : (هر کس از قرآن ، بدون علم صحبت کند ، پس منتظر جایگاه خود در آتش باشد)، مقصود ، علم از خداوند که برای معصومین (ع) است یا آنچه از آنها گرفته شده می باشد.(التوحید للصدوق ص 50 ، وسائل الشیعه ج27 ص 189 ، بحارالانوار ج3 ص223)

((صفحات 44 تا 46 ، کتاب فتنه ی گوساله – قسمت دوم ، نوشته سید احمدالحسن (ع) ، وصی و فرستاده ی امام مهدی (ع) ))

لینک دانلود این کتاب با حجم 1 مگابایت   

Blog at WordPress.com.

Up ↑